Och, to dopiero było intrygujacy mariaż! Wokal. Wiolonczela. Niejednokrotnie flet. Dzwoneczki. I jak przystało na tak nietypowe połączenie - nietypowe i jedyne w swoim charakterze były też i aranżacje amerykańskiej muzyki rozrywkowej lat 30-tych, 40-tych, 50-tych, którą grałyśmy. Był tam i blues, i swing, ballada, ragtime.
To pierwsza miłość. Świat miał wtedy inne kolory. Był większy. Czekał na nas. Nie zwlekaliśmy. Pachniało inaczej...
(styczeń, 2010)
Temperatura powietrza sięgała prawie dwudziestu stopni na minusie. Ekspansywne natarcie chłodu skutecznie wyciszyło zwykle gwarne ulice, które tym razem schowały się starannie pod obfitą warstwą białej kołdry. Senność Warszawy stanowiła wdzięczny, stateczny obrazek, nie na tyle jednak urokliwy, abym planowała dalej rozprawiać o jej walorach. Dobiegła godzina 19-ta, gdy stawiłam się z rzadką sobie punktualnością w Klubie na Hożej.